Kısa Bir Yazı

By Özlem
In YAŞAM
26 Temmuz 2021
2 min read

Metrodayım. 60’larında bir amca var tam karşımda, oturuyor,ben hemen başında, ayakta gidiyorum. Şapkasında özel güvenlik yazıyor, kadife kalın gömlek, bordo kravat, şişme yelek, üstüne ceket ve nihayet bir mont. Zayıf ve bıyıklı. Kanını emmişler sanki; ten rengi bembeyaz. Yorgun ve düşünceli görünüyor, zorlukla bakabiliyor insanlara, anlatamadığı büyük bir şey var. Hissediyorum, nefes çok derinden… Evine mi gidiyor, ikinci işine mi? Yoksa bir yerde güvenlik mi, sabaha kadar… Bu soğuklarda…  Emekli olmak yetememiş, rahat ettirememişiz. Büyük patronu demiştir ki, ssk da yatırmayalım. Düşmesin gelirin. Ne diyorduk literatürde “kayıtdışı”

Chris Martin öyle güzel ki kulaklarımda, ink!

Gözümü kapatıp kaybolsam. Bu ülkeden, bu dünyadan, bu kainattan uzaklara… Suriye’li çocukların dilenmediği, şehitlik kavramının bilinmediği, asgari ücret tanımının işçi üzerinden yapılıp, 4 kişiye pay edilmediği, kadınların aşk uğruna katledilmediği..

“hayır” demenin yasak olmadığı bir yer var mı? Konuşanın asılmadığı, düşünenin yakılmadığı, meslek uğruna çocukların babasız kalmadığı, terörün, tecavüzün, şiddet ve baskının arzulanmadığı bir yer ?

Selametle,

 

11Ocak’17-Ankara

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir